ÁVARP FJALLKONUNNAR

Túnsúra

Engin tunga bragðast eins 
engin tunga bragðast illa 

Tungur 
hafa rætur 
stofna og greinar 
eru brögðóttar mildar slóttugar
kímnar kátar fullar 
af munúð
hikandi haltrandi flæðandi 
græðandi hvassar
ögrandi

sumar smáar 
sumar gildar
sumar ógnandi 
sumum ógnað

Tungu 
má beita
og breyta
því verðum við að kyngja

Við fengum tungu 
kvika og viðkvæma
hún lætur illa að stjórn
lagar sig að hverjum munni
hún er gjöf 
og hún er gefins 
hverjum þeim sem vill opna upp á gátt

Lifandi tilvist
eign einskis

Nú rofar til
börnin fylla litla vasa af túnfíflum
hlaupa færandi hendi inn í hlýjan faðm

Fíflarnir eru gulir
himinninn er blár 
og faðmurinn er opinn faðmurinn 
á alltaf að vera opinn

Grjót er ekki bara grjót
og lækur ekki bara lækur

Allt er lifandi
opnum upp á gátt og þiggjum

Í fjallinu vex hundasúra
við leggjum hana á tunguna og finnum
hvernig hún bragðast
eins og vor            eins og
            nýtt upphaf
                        eins
og rót
            sem fikrar sig
frá            einu
                        til annars

Ávarpið var flutt á Austurvelli 17. júní 2022. Fjallkonan var Sylwia Zajkowska.

Leave a comment